fbpx
01Jun

Karel Appel, Amsel Kiefer, Henk Visch en jij

Wanneer is jouw schilderij klaar? Hoe doe je dat?

Wanneer is iets klaar?

Soms hangt het van iets praktisch af: loopt de band die ik geplakt hebt, niet meer leeg. Het jurkje dat ik naaide, zit alles er goed op. Is bij de trap die ik schilderde geen tree vergeten?

Al iets moeilijker wordt het met het bakken van een taart. Is het deeg nu echt goed genoeg? Zit er voldoende suiker in en niet teveel? Hangt ook van jouw smaak af.

Niveau hoger: is mijn huis schoon genoeg? Wie zal het zeggen?

En het allerlastigste: wanneer is mijn schilderij klaar en goed genoeg om niets meer aan te doen. 

Regelmatig geef ik een webinar aan mijn cursisten. Ook over dit onderwerp: “wanneer is mijn schilderij klaar?”

In 1 webinar geef ik het voorbeeld hoe 3 kunstenaars hun schilderij ‘af’ krijgen.

Interessant hoe zij hier heel verschillend mee om gingen en gaan.

Karel Appel: ik keek eens 20 jaar geleden naar een documentaire van hem op t.v. (toen nog een kleine 🙂 ) … reuze interessant vond ik wat hij van zijn werk vertelde.

Hoe hij een schitterend wit op zijn doek kreeg en hoe hij wist of zijn werk af was.

Hij zei dat hij dan op een stoel bij zijn kunstwerk ging zitten en 3 dagen lang naar het schilderij keek. Vond hij alles kloppen, dan zette hij zijn handtekening er onder en mocht hij er van hem zelf niets meer aan doen.

Amsel Kiefer: misschien herinner je je zijn kunstwerk nog: droevige, uitgebloeide zonnebloemen van cement in het Rijksmuseum vlak naast de vaas met zonnebloemen van Vincent van Gogh.

Hij vindt dat zijn werk gewoon nooit af is. Als hij na 3 jaar weer eens een werk van hem vindt, kan hij er altijd nog iets aan toe voegen of laten verdwijnen onder een laagje verf.

Henk Visch: zijn manier vind ik geweldig. Ook een heel goed idee om eens toe te passen. Stel dat hij met een (vaak) beeld bezig is. Het is aan het worden en worden. Soms neemt Henk pauze en bekijkt het eens van achter zijn oogharen.

Dan voelt hij aan zijn water dat het einde nadert… hij is op zijn hoede en als Henk dan plotseling, soms nog onverwacht een moment van oprechte blijdschap, verwondering krijgt, al is het maar een duizendste seconde… dan is het werk goed bevonden.

Als de wiedeweerga pakt hij het op en zet het ergens achteraan, waar hij niet snel bij kan komen.

Hij mag er nooit meer iets aan doen.

En jij?

Wat is jouw regel? Of heb je een mix? Zet het rustig hieronder neer.

Schilder je zelf niet, maar kom je gewoon gezellig voor de kunst hier… wie weet kun jij dan eens iets bedenken hoe jij weet dat je werk voor iets gedaan is. Wat is jouw maatstaf?

Ik zelf heb na jaren en jaren de overtuiging waar ik mij niet altijd aan houd: als ik niet meer weet wat ik aan een schilderij ‘moet’ doen, is het klaar. (soms overtreed ik die wet 🙂 )

 

Reacties op “Karel Appel, Amsel Kiefer, Henk Visch en jij

  1.    Hennie schreef
    op

    Het blijft wel een lastig punt, maar voor mij is het toch wel zo dat wanneer ik de naam eronder heb gezet dan is dat werk klaar.
    Dat wil dan weer niet zeggen dat is er weer onderdelen uit kan halen om voor een nieuw werk te gebruiken.
    En ja zo blijf je wel bezig en dubben.

    •    Rita Koolstra schreef
      op

      Hennie, dat is ook een heel mooie manier. Vertel ik ook vaak aan andere cursisten over hoe jij het doet. Groetjes van Rita

  2.    Annie schreef
    op

    Bij het ene werk, weet ik gelijk dat ik moet stoppen en soms ben ik nooit tevreden en dan vraag ik hulp aan mensen om me heen en dan maak ik een besluit

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Inloggen
Zoeken