Geplaatst: 29 juli 2024
It’s time to make ART
My soul is hungry
Ik sta in de keuken als de bezorger aanbelt.
Doos op tafel. Ik scheur hem open.
Twee rode schorten.
Ik heb er maar één besteld.
Op beide dezelfde tekst:
It’s time to make ART. My soul is hungry.
Ik wilde er één cadeau doen aan Wendy, mijn kunstvriendin.
Maar nu hebben we er allebei één.
Alsof het zo moest zijn.
We lachen erom.
En we dragen ze ook echt.
Twee painter-maatjes.
Twee zielen, één tekst op de buik.
En ineens voelt het alsof we samen een pact sluiten.
Niet letterlijk uitgesproken, maar toch:
wij zijn kunstenaars.
Wij nemen dit serieus.
Sindsdien sparren we vaker.
Ik stuur haar een foto van mijn schilderij.
Te veel kleur, te vol.
“Wat vind jij?” vraag ik.
Ze aarzelt niet.
“Mooi, maar je moet durven weglaten.”
En ze heeft gelijk.
Andersom doet ze hetzelfde.
Ze laat mij een werk zien.
Ik zeg eerlijk: “Die compositie klopt niet.”
Ze zucht, maar ze weet: ik zeg het met respect.
Dat is sparren.
Het woord heeft twee gezichten:
Wij kiezen het tweede.
Geen knock-out.
Wel uitdagen.
Wel duwen en trekken.
Zodat je verder komt.
Zodat je dingen ziet die je alleen niet zag.
En daar komen de spreuken weer binnen.
Want soms is één zin genoeg.
Zoals die op het schort.
It’s time to make ART. My soul is hungry.
Dat ene zinnetje geeft vleugels.
Het herinnert me eraan waarom ik schilder.
Waarom ik schrijf.
Waarom ik überhaupt iets maak.
Pinterest is mijn speelveld.
’s Avonds scroll ik door honderden spreuken.
Soms luchtig. Soms diep.
Soms kopieer ik er eentje in mijn agenda.
Hij reist een tijdje met me mee.
Tot de volgende komt.
De mooiste momenten zijn die van herkenning.
Dat Wendy iets zegt wat ik zelf niet durfde te zien.
Dat een spreuk me midden in de nacht treft.
Dat een schilderij opeens klopt nadat ik durf weg te schilderen.
Dát is de climax.
Het besef: ik hoef dit niet alleen te doen.
Er zijn woorden die me voeden.
Er zijn mensen die me uitdagen.
Mensen vinden sparren vaak leuk.
En het levert voor beide kanten iets op.
Sparren helpt je zien wat je zelf niet ziet.
Soms ben je blind voor je eigen werk. Je zit er te dicht bovenop.
Een ander kan aanwijzen wat ontbreekt of juist wat te veel is.
Dat kan confronterend zijn.
Maar het geeft ruimte.
Je leert sneller. Je groeit.
Ik blijf terugkomen bij spreuken.
Soms zijn ze luchtig.
Soms diep.
Ze helpen me herinneren waarom ik schilder.
Ze geven richting aan mijn dag.
Ze spreken moed in, zonder lange verhalen.
En soms verschijnen ze op een rood schort.
Twee stuks, per ongeluk.
Heb jij één zin, één spreuk, die jou nu aanspreekt?
Of een vriend(in) met wie je zou willen sparren?
Pak die kans.
Noteer die spreuk.
Bel of bericht die vriend.
En kijk wat er ontstaat.
Schorten. Spreuken. Sparren.
Het lijkt toevallig. Maar misschien is het geen toeval.
Misschien is het een uitnodiging.
Om kunst te maken.
Om iemand te zoeken die met je meeloopt.
Om jezelf niet langer te verstoppen.
Pinterest zo leuk. (als je hier op klikt zie je mijn 500 + spreuken, ik ben benieuwd of er een bij zit die jou speciaal aanspreekt).
Als ik er een mooie tussen vind zitten, schrijf ik hem wel eens over en bewaar hem voor een tijdje in mijn agenda.
It’s time to make ART
My soul is hungry
Amber Houweling vertelt in dit artikel ook over haar sparren:
Ik merk dus echt wel, dat het heel belangrijk is om mensen om je heen te hebben, waar je mee kan sparren en waar ik mijn ideeën mee kan bespreken. Naast schilderen en het maken van digitale kunstprints op de computer, heb ik veel gelezen en veel inspiratie opgedaan.
Heb jij ook 1 persoon met wie je kunt sparren? Echt één op één?
Tip: kijk eens in je vrienden/kennissenkring of je iemand kan vinden met wei je over jouw kunst zou kunnen sparren.
Nog een paar tips bij sparren.
Ga altijd uit van het elkaar vertrouwen, Leer elkaar aardig goed kennen. Bepaal van tevoren waarover precies en hoe jullie willen sparren. Houd een rode draad vast in de gesprekken.
Misschien handig om een bepaalde tijdsduur af te spreken. Kan bv alleen tijdens een cursus zijn. Je zit nergens aan vast.
In het algemeen vinden mensen het leuk om te sparren en het is voor iedereen een win win.”
Misschien is het ook een idee om in deze facebookgroep een oproepje te doen, of je schrijft iemand een PB-tje als iemand een beetje op dezelfde golflengte ligt als jij.
P.S. Hoe denk jij over sparren? Schrijf het onder dit bericht.
